Ae dil hai asaan
Tu ise mushkil na bana
Bhavnao mein mat ulajh tu
Bas khel samajh kar bhul ja
Ae dil bas tu itana samajh le
Yaha kuch bhi mushkil nahi
Bana kar khud ko thoda kathor
Bas zindagi hasate hasate jee le
Halaat karenge ghav tujhape
Magar tum nidar rehna
Ae dil inhe bas nazar andaz karana
Aur sirf apane man ki sunana...
Zindagi choti hai... Ji bhar ke jeene liye
Zindagi lambi hai... Raah takate hue
Khair hai to ye zindagi hi
Koi ise ji raha hai
To koi kaat raha hai
Maut ka intezaar karate hue
Magar mauka mile to thoda soch ke dekhna
Thodi si mauhlat khud ke liye nikal kar dekhana
Kya maqsad hai teri is zindagi ka?
Kabhi apane aap se ye sawal kar ke dekhna
Zindagi ko katane se behtar
Zindagi ka kuch maqsad bna ke dekho
Aur us maqsad ko pura karte karte
Zindagi jeena seekho
Phir ye zindagi bhi
Tumhe gale lagaegi
Khushi aur gum ke mel se
Zindagi jeena sikhaegi....
Although you are in a dark
But there will be sunrise
Make it a mark...
You are perfect in your own way
Forgive yourself and listen to your inner voice what says...
Keep clam and be patient
Let it go the things
Wait for a while
And enjoy the new beginnings..
Let it be
To fulfil expectations
Of my loved ones,
Did everything,
But when their turn comes.
They said "let it be"
To make happy them
I forgot myself.
But when I was in the same situation,
They consider it as a game.
Aah "let it be"
When they were feeling alone,
With them I was there.
But when I am needy,
They said just make it your own.
Oh "let it be...."
Yes "let it be"
Thankful to them
And their behavior,
I became more strong and tough to fight
Whichever situation comes to my life....
सहसा एकांतात मी स्वतः शीच बोलते
कारण माझ्या प्रश्नाचे उत्तर फक्त मी स्वतः च देऊ शकते
आयुष्याच्या वळणा वर जेव्हा आपले ही साथ सोडतात
तेव्हा मी च फक्त माझ्या सोबत असते
धडपडते पण स्वतः च स्वतः ला सावरते
सहसा एकांतात मी स्वतः शीच बोलते
एकाटे पणा च्या टप्या वर
मी च स्वतः च्या बरोबर असते
साथ देते स्वतः ला
आणि मी च स्वतः ला धीर देत असते
सहसा एकांतात मी स्वतः शीच बोलते
आपुल्या च माणसान कडून दुखावल्या गेल्या वर
मी च स्वतः ला समजावते
कधी मन मोकळे पणा नी रडून तर कधी दुर्लक्ष करून
स्वतः च स्वतः च्या मना ला रमवते
सहसा एकांतात मी स्वतः शीच बोलते
म्हणे चार दिवसा च हे जीवन असतं
जे आलय ते जाणं भाग असतं
सोबत असतो प्रेमा चा माणुस जेव्हा
मना ला एक धीर असतो
पण जीवनाची रीत च ही निराळी
ठरलेला आहे अंत प्रत्येक आदि साठी
आज असलेला माणूस
अचानक च होतो विरळ
आणि मागे सोडून जातो
त्याच्या प्रेमा चि भुरळ
त्या व्यक्तीच्या मोहा पोटी
अश्रूंची धारा वाहतो
आणि आठवणी च्या सागरात
आपण मंद बुडून जातो
का कुणास ठाऊक पण
आपण मोह बंध होतो
आणि सोडून गेलेल्या व्यक्ति चा
शोकाकुल करतो
जीवनाची ह्या रिती शी
कुणी ही अज्ञात नाही
पण शोकाकुल केल्या शिवाय
कुणीच राहत नाही
शोकाकुल केल्या नी
खरंतर काहीच होत नाही
सोडून गेलेला परत
कधी च येत नाही
तरी ही आपण विरहा च्या नदीत
उडी मारू पाहतो
आणि स्वतः च्या आयुष्याचा
निव्वळ खेळ करू लागतो
मग कशाला हा शोक
आणि स्वतः च्या आयुष्याचा
स्वतः च करून घ्यावा लोप
त्या पेक्षा जर आपण
त्याच्या आठवणींना ठेवून सोबत
पुढे वाढलो आयुष्यात
तर बहुतेक
होईल आनंदित तो ही आपल्या सोबत
बघून आपल्याला आनंदात
कारण शोक करून
आयुष्याच्या एका च ठिकाणी थांबून राहणे
खूप सोपं असतं
पण त्याच्या आठवणी आणि प्रेमा ला
सोबत घेऊन पुढे वाढण्यात च
खरं साहस असतं
जीवन म्हणजे आपल्या धैर्या ची
परीक्षा असते
आणि धैर्य व साहस च्या सोबती नेच
ही परीक्षा जिंकायची असते
जीवना च्या प्रत्येक टप्प्यावर
एक ना एक डोंगर भेटतोच
आणि सरळ साध्या मार्गा ला
तो खंडित करू पाहतो
पण विचलित ना होता
त्याला पार कराय च असतं
मार्ग सरळ नसला तरी
चालावं हे लागतच
तेव्हाच तर मिळते
आपल्याला भरारी उंच शिखरांची
आणि जीवनात घेऊन येते
क्षण आनंददायी....
